WSV ’t Blaaue Hooft

MIME-Version: 1.0 Content-Type: multipart/related; boundary="----=_NextPart_01CBCBB9.2E652540" Dit document is een gecombineerd webpaginabestand, ook wel webarchiefbestand genoemd. Als dit bericht wordt weergegeven, worden webarchiefbestanden niet ondersteund door de browser of editor. Download een browser die webarchieven ondersteunt, bijvoorbeeld Microsoft Internet Explorer. ------=_NextPart_01CBCBB9.2E652540 Content-Location: file:///C:/8EB94934/HistorieBlaaueHooft.htm Content-Transfer-Encoding: quoted-printable Content-Type: text/html; charset="us-ascii" WSV ’t Blaaue Hooft

WSV ’t Blaaue Hooft<= /o:p>

Een beknopte= historie

Op het Zeeburgereiland was in de dertiger jaren van de vo= rige eeuw een basis gevestigd van de Marine Luchtvaartdienst. Daar werden vliegboten in dienst gesteld, bestemd voor Nederlands Indië. Op het complex stonden loodsen en een lange helling. Tijdens de oorlog werd de basis gesloten. Het terrein werd daarna beheerd d= oor de overheidsdienst ‘Domeinen.’ Begin zeventiger jaren werd er e= en kleine jachtwerf gevestigd, genaamd ‘De Tagrijn.’ Een aantal watersporters begon er jachten te bouwen in een loods. De ondernemer richtte een kantine in en zo begon het steeds meer op een jachthaven te lijken. De watersporters richtten een vereniging op en noemden die naar een soort kaap= aan de Noordoever van het Buiten-IJ, waarop lang geleden een blauw licht had gestaan. Om die historie te benadrukken werd de naam ouderw= ets gespeld; ’t Blaaue Hooft was geboren.

Maar de gemeente Amsterdam pland= e op het eiland een waterzuiveringsinstallatie. ‘De Tagrijn’ ging ten onder en de watersporters verhuisden naar Het Nieuwe Diep van Theo en Tonny= de Vries. Die haven lag aan het Amsterdam-Rijnkanaal. Alle sociale lagen van h= et Amsterdamse waren er vertegenwoordigd en zij vormden de basis voor de huidi= ge vereniging. Het bestuur richtte een federatie op van jachthavens, waarin Amsterdam, Monnickendam, den O= ever en Zeewolde waren vertegenwoordigd. Dit bleek echter niet levensvatbaar en = de vestigingen werden in 1982 allen zelfstandig. Het eerste Blaaue Hooft werd opgeheven en vervangen door een tweede met dezelfde naam.

Iemand ‘ontdekte’ de Jachthaven Uitdam; een veel betere locatie, want in open verbinding met het= Markermeer. Geleidelijk aan verhuisden de lede= n naar deze camping met ligplaatsen. Anno 2011 heeft de watersport er de overhand gekregen, hoewel er nog steeds wordt gekampeerd. De leden hebben sindsdien verre reizen gemaakt, over de Noord-, de Oost- en de Middellandse Zee en zelfs naar de Cariben. Maar de meesten bleven toch in de buurt voor gezellige trips op ruim water.=

Historisch onderzoek in 2007 leverde een mysterie op; het Blauwhoofd lag heel ergens anders! Het heette oorspronkelijk ‘Leeuwenburg,’ een bolwerk op de plaats van het huidige Barentzplein en de straat ‘Bokkinghangen,’ ten westen van het Centraal Station. Nadat het bolwerk was gesloopt werd het vervangen door een molen die op een fundering stond met blauwe stenen. Vandaar de bijnaam. De molen brandde af in 1879. Tot op heden is van het blauwe licht in Amsterdam Noord in de boeken geen spoor teruggevonden…